Wednesday, December 27, 2006

Nothing Is Impossible


Diyet konularına ara verdik sevgili Hugh le ama yine de Pazartesi günkü endokrinolog randevusunu anlatmak ister deli gönül..
Olay şöyle gelişti, sabahın kör vaktinde henüz kargalar kahvaltılarını yeni bitirmiş çaylarını içerken doktorun kapısındaydım ben. Orta yaşlı babacan bir adamcağız. Bana bir sürü soru sordu genetik yatkınlıklarım filan için. Sonra bi tepeden tırnağa muayene etti. Sonra beni tarttı, hiç hoş değil. :) 106 çıktım. Ama işin komiği boyumu da daha uzun tarttı. 2 santim uzamışım :))) Nası oluyosa..
Neysem sonra dedi ki, "Sende insülin direnci var ve bunu düzeltmemiz gerek, şeker hastalığı, Tip2 Diyabet için potansiyel oluşturuyor. Belki yarın olmazsın ama 5 sene sonra olursun, bilemedin 10 ama olursun"
Insülin direncini de şöyle açıkladı normal bir insan kan şekerini dengede tutabilmek için insülini 7 mg salgılarken benim vücut insüline direndiği için daha fazla insüline ihtiyaç duyuluyor ve ben 20 mg insülin salgılıyormuşum. Umarım doğru aktarmışımdır, ben böyle anladım. Sonra bir örnek verdi, bir hastası 30 mg salgılarken gelmiş, 130 kg filanmış, 80 kg civarlarına gelince bunun salgılaması normal yani 7 mg a düşmüş.
Yani kilo verilince halloluyormuş bu sorun ama bu sorun olduğu için de kilo vermen güç, hangisi hangisini doğuruyor belli değil, yumurta tavuk ilişkisi gibi. Bir yerde bu döngüye son vermemiz gerek.
Bunu da şöyle yapacağız, doktorum 3 şeyle olacak bu iş dedi.
1- Diyet (ne süpriz değil mi :))
2- Egzersiz (Spor salonuna filan gerek yok her gün yürü yeter dedi doktor.)
3- Glucophage
Bu üçüncü güzide bir ilacımız olup, kendisi beni iyi edeceğine hasta etmiş, güçten düşürmüştür. Şöyle ki, bu ilaç vücudun mevcut insülini kullanmasını sağlıyor, o direnci kırıyor, iştahı da bu nedenle azaltıyor, zaten çok iştahlı olmamın sebebi çok insülin salgılamakmış. İlaç vücudun insülini kullanmasını sağladığı için vücut extradan insülin salgılamıyor, iştahın da normalleşiyor.

Ben hemen Pazartesi başladım, ilk başta birşey olmadı ama yatmaya yakın bir mide bulantısı bir halsizlik. Neyse uyudum zar zor, gecenin köründe acaip bir karın ağrısı ile uyandım, ishal da yapmış ilaç.. Ama bu yan etkiler normalmiş,bir süre sonra geçiyormuş. Neyse bakalım.
Bu arada Sashacım (karmançorman) bana kendi tecrübelerinden çok bilgi aktardı, sağolsun, umut verdi bana, ben de onun gibi 3 aydan sonra ilacı kesmeyi hedefliyorum.
Ay çok yazdım, konuyla ilgisi olmayanlardan özür.
Bu arada ben tabii ki 3 gündür diyet yapıyor, yürüyor ve ilacımı içiyorum, artık bitecek bu iş.. Ve cidden iştahım azaldı. (Gerçi biraz da mide bulantısı ile başarıyor ilaç bunu bence ama :))Kararlıyım ve kendimi şimdiden en azından moral olarak hafif hissediyorum. :)
Sözlerimi de sevgili Depeche Mode un çok anlamlı "Nothing is Impossible" şarkısı ile noktalıyorum. (Sezen Cumhur Önal oldum ayak üstü :))Sahiden şu anki halime cuk oturuyor şarkı.
Nothing Is Impossible

just give me a reason, some kind of sign
i’ll need a miracle to help me this time
i heard what you said, and i feel the same
i know in my heart that i’ll have to change

even the stars look brighter tonight
nothing’s impossible
i still believe in love at first sight
nothing’s impossible

Türkçesi: (Bu sefer kendim çevirdim, idare edin :))

Bana bir sebep ver, bir çeşit işaret
Bu sefer bana yardımcı bir mucizeye ihtiyacım var
Ne dediğini duydum, ben de aynını hissediyorum
Kalbimde biliyorum ki, değişmeliyim.

Bu gece yıldızlar bile daha parlak görünüyor.
Hiçbirşey imkansız değil.
Hala ilk görüşte aşka inanıyorum
Hiçbirşey imkansız değil.

Not: Foto bir nebula fotoğrafı, bayılıyorum bunlara..

6 comments:

Noni said...

Heyoooo ilk comment sendeki gibi bana da nasip oldu :)
Yazını sonuna kadar okudum tatlım ve inan çok ama çok takdir ettim seni, bu sefer inanıyorum ki sen kesin kararlısın ve iradene sahip olduğun sürece ilaçların da yardımıyla bu işin altından kalkacaksın, bu konuda arkandayım ve sonuna kadar tuttuğun yolda ilerlemeni, moralini hiçbir şekilde bozmamanı can-ı gönülden diliyorum, 2007 senin yılın olucak inan buna canım...

D-Chic said...

Ümitsizliğe kapılmak yok, başarı istemekle alakalı istediğin sürece başaracaksın altından kalkacaksın inanıyorum ben...

limonagaci said...

Bu sefer cidden de son olduğuna inanıyorum Talisciğim. Artık iyi haberlerini bekliyoruz :)
o kadar memnun oldum ki senin adına..
çünkü şeker dirençini kırarken sende inşallah kendi dış kabuğunu kırıcaksın, hedefine ve sağlığına kavuşacaksın :)

senin de dediğin gibi
NOTHING IS IMPOSSIBLE :o)
Sevgiler
problemli insan limonagaci

arimayasilgisi said...

Dedigin gibi nothing is impossible. Ilkbaharda verdigin onca kiloyu anlatacaksin bize eminim. Yeterki yurekten inan. Bu sayfayi sana tekrar tavsiye ediyim, insani acayip motive ediyor www.3fatchicks.com/forum .. 100-150 kilo vermis insanlar var bu sayfada. Basaracaksin emin ol.

Salincakta Iki Kisi said...

bu yil bu hedefini gerceklestirebilecek sabir ve gucu kendinde bulursun... cok kolay degil ama yapabileceginden hic suphem yok...

biz hep burada destek olmaya devam ederiz..

TalismanDiyette said...

Canlarım yaa çok sağolun, gerçekten insanın bu desteği hissetmesi güzel..
Nonicim, ilk commentçim, 2007 hepimizin yılı olsun inşallah, Volki de dahil, (nasılsa burayı okumas :))Öpüyorum canım..
D-Chicim, sağol canım inancın için,
Limonum problemlim, yerim ben seni, hepimiz problemli değil miyiz zati :)) Dediğin gibi inşallah benim için son olur..
Arımayasıgil, çok sağol, ben de fat chick olcaam, yaşasıın.. Cidden etkileyici bu arada o link..:)
Salıncakta İki Kişi, Dönmene ve nispeten iyi olmana çok sevindim gerçekten, 2007 inşallah çok şanslı, güzel bir yıl olur.
Öpüyom hepinizi bol bol..